About the work

In de prelude van het ontstaansproces is een observerende manier van kijken ontstaan, een registrerende blik waarin ik keuzes bepaal voor onderwerpen, omgevingen en close-ups. Deze ervaar ik als façades, waarachter het onvangbare, de verhulling, zich niet prijs wil geven.
Mijn zoektocht in die onvangbaarheid vindt plaats langs begrenzing, isolatie, transformatie, constructie en deconstructie. Door geconcentreerd met deze elementen aan het werk te gaan ontstaat verwondering in herbetekenis, door de geschiedenis van ontstaan, de structuur en haar gelaagdheid. Deze lagen onder het oppervlak verscholen, een diepte, direct voelbaar onder het zichtbare.

Mijn onderwerpen componeer ik door middel van lijntekeningen of door het gebruik van een vooraf geregiseerde foto. Verbindingen worden gelegd door toevoeging, wegschildering, groei en verzelfstandiging van de vorm in het beeld. Het beslaat een langzaam proces van scheiden, afbakenen en herdefiniëren.

Tijdens dit proces vervagen de statische en formele waarden van het werk en verwerft het gevoel en de intuïtie een grotere waarde. Door deze aanpak van werken ontstaat een gelaagd beeld, delen van het werk raken dichtgewerkt andere delen blijven open, als een geïsoleerde zone. De verkregen openheid vormt een uitsparing, die een terugblik geeft op haar ontstaansgrond. Het ontstaansproces van het werk is complex, het schilderen is een handeling, een manier van kijken, een zelfbewustwording van tegenstellingen, een reflectie door middel van contrasten.

De keuzes die in het werkproces ontstaan, zijn van essentieel belang voor haar totstandkoming. De beschouwer krijgt het uiteindelijke resultaat te zien in zijn doorwerkte zichtbare vorm. Ik hoop echter ook die essentie prijs te kunnen geven, buitenom het uiteindelijke tastbare beeld.

Artistieke aspiratie is niet te beoordelen vanuit een louter esthetische visie. Deze omvat een contradictie die geldt voor alle vormen van kunst, in het schilderen zijn ze echter van grote invloed. Het schilderij zal altijd haar status van schilderij blijven behouden, deze ligt verankerd in de geschiedenis. Het verleden van de schilderkunst is een tastbaar gegeven, het is door haar context dat kunst haar tijd belichaamt, de betekenis, de positie van een nieuw werk vormt, deelt en onderscheid ten opzichte van andere werken in hetzelfde veld.

In onze samenleving worden we gestimuleerd tot het kunnen afwegen van zekerheden in ons bestaan. In de culturele sector gaan we tegen dit dominante denken in. Het is juist de onzekere openheid, die bewuste kwetsbaarheid, de durf tot dwalen, waaruit de meest bijzondere dingen onstaan en die wordt gezien als haar allergrootste waarde.

Saskia de Marée, januari 2017